Tag: wsparcie

  • Poczucie własnej wartości

    Projekt – projektem, inne rzeczy też są ważne… ale najważniejsi są ludzie. Dlatego dzisiejszy wpis będzie o naturze ludzkiej – jeśli tak to można określić…

    Od dłuższego czasu zastanawiałem się nad tym, jak mógłbym zwiększyć poczucie własnej wartości u mojego Syna. Od jego urodzenia starałem się być wspierającym Tatą… Tatą, który chwali, docenia, zachwyca się choćby najmniejszymi postępami czy osiągnięciami (a czasem nawet ich brakiem). Niestety, często zauważałem, że moje postępowanie nie wzmacnia jego pewności siebie, nie podnosi jego samooceny czy poczucia własnej wartości właśnie.

    Zacząłem szukać informacji na ten temat oraz pomysłów na to, co mógłbym zrobić, aby wesprzeć ten obszar u mojego Dziecka. Co najciekawsze – okazało się, że wcale nie musiałem sięgać do zewnętrznych źródeł, a „wystarczyło” porozmawiać z samym zainteresowanym. Jak odkryłem tę prawdę?

    Kilka dni temu mój Syn zmagał się z pewnym wyzwaniem manualnym (odklejeniem warstwy ochronnej z naklejki wykonanej w sposób nieprzemyślany/niepraktyczny). Po kilku minutach jego zmagań postanowiłem zaproponować pomoc, ale przypomniawszy sobie tekst o źródłach własnej wartości postąpiłem inaczej niż dotąd.

    Usiadłem przy Synu i powiedziałem mu, że podziwiam jego cierpliwość i podejmowane starania w samodzielnym odklejeniu naklejki. Dodałem, że dotychczas starałem się zawsze być dla niego pomocnym, bo chciałem, żeby czuł się kochany, żeby wiedział, że może liczyć na mnie i na moje wsparcie, ale spowodowało to, że on sam nie wierzy w siebie i własne umiejętności, dlatego… I w tym momencie mój pierworodny przerwał mi i powiedział:

    „Wiem, Tato, ale żeby uwierzyć w siebie to muszę sam to zrobić”.

    I tym jednym zdaniem mój ukochany 6-latek „rozłożył mnie na łopatki”. Nie musiałem daleko szukać odpowiedzi, bo on sam jest na tyle samoświadomy, że zdaje sobie sprawę, że aby mieć wyższe poczucie własnej wartości to samodzielnie musi przezwyciężać trudności i osiągać swoje osobiste sukcesy. W tym samym momencie zrozumiałem (dobrze, że po 6, a nie po 16 latach czy nigdy 😉 ), że moim zadaniem jako rodzica jest nabieranie umiejętności w zdrowym „wycofywaniu się” i pozwalaniu mojemu Dziecku na działanie zgodne z jego własnym tempem, umiejętnościami, mocnymi stronami i ograniczeniami. 🙂

    Na zakończenie życzę Dzieciom mądrych i wspierających rozsądnie Rodziców, a Rodzicom dużo miłości i uważności w wychowywaniu Dzieci. 🙂 Temat nie jest prosty – nikt do urodzonego dziecka nie dołącza „instrukcji obsługi”. 😉 Ale nie ma też chyba niczego ważniejszego i piękniejszego niż troska o rozwój drugiego człowieka i to od najmłodszych lat oraz radość z efektów. 🙂

  • Pomaganie i wspieranie

    Moje wczorajsze działania dotyczące Projektu oraz tematyka wpisu poświęcone były marce „Heaven’s Projects” oraz mediom społecznościowym, za pośrednictwem których chciałbym się z Wami spotykać. 😉 Stworzyłem podstrony dedykowane powyższym obszarom…

    Dziś natomiast, kontynuując/rozwijając wątek marki, utworzyłem podstronę Wsparcie, na której znajdziecie link do przelewów Revolut (kiedy zobaczycie adres URL to zrozumiecie, w jaki sposób wiąże się on z tym tematem 😉 ), a także podstrony:

    które to z kolei mówić mają o tym, że warto pomagać oraz jak to robić; druga zaś strona ma opowiadać, czy na hobbystycznej witrynie można zarobić (czy mi się to udaje)… 😮

    Na jutro zaś (lub maksymalnie do końca tygodnia) zaplanowałem zainicjowanie podstrony poświęconej statystykom. Chciałbym bowiem od kwietnia systematycznie publikować podsumowania:

    • co zrobiłem (o jakie treści wzbogaciłem Heaven’s Projects),
    • jaki to przyniosło skutek: ile odsłon strony, jakie reakcje w mediach społecznościowych, czy jakkolwiek przekłada się to na kwestie finansowe.

    Jestem bardzo ciekaw wyników takiego „monitoringu”… A że z zamiłowania oraz zawodu jestem analitykiem to wierzę też, iż będzie to świetna „zabawa” 😉 oraz być może szansa na zainspirowanie kogoś do prowadzenia własnych analiz w obszarach swoich zainteresowań. 🙂

    Do zobaczenia! 🙂

  • Plan awaryjny

    W nawiązaniu do poprzedniego wpisu

    Tak sobie myślę, że mój finansowy plan awaryjny też może się nie udać i sytuacja jest jeszcze gorsza niż zakładałem z uwagi na nowe wydatki, które się pojawiły oraz brak wpływu, na który liczyłem. I wiecie co? Cieszy mnie to jeszcze bardziej, bo „co nas nie zabije to nas wzmocni”… 😉 Wierzę, że ostatecznie wszystko się poukłada, nawet jeśli teraz czeka mnie trudny okres, pełen niepewności, wyrzeczeń i zmiany dotychczasowych przyzwyczajeń/wzorców zachowań.

    I wiecie co jeszcze? Postanowiłem, że w tym cięższym okresie zachowam jeszcze większy optymizm i radość życia. 🙂 Dlaczego? Powodem jest to, że setki, jak nie tysiące razy widziałem, i nadal widuję i spotykam ludzi tak przytłoczonych problemami/wyzwaniami lub strasznie ponapinanych z takich czy innych powodów, że emanują złą energią, smutkiem czy wręcz są agresywni i negatywnie oddziałują na otoczenie. Nie chcę być takim agresorem lub smutasem…

    Poza tym jest jeszcze jeden aspekt – wierzę w słowa Pisma Świętego, w którym napisane jest:

    „Przyjdźcie do mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię.” [Mt 11, 28]

    Druga refleksja z dzisiaj, którą chciałbym się podzielić. Jestem w takim momencie z Projektem, że zanotowałem już wiele pomysłów, ale mało z nich zrealizowałem. I zaczyna mi coraz bardziej ciążyć ta dysproporcja i mnogość rzeczy do zrobienia. Muszę więc mądrze tym zarządzić, żeby jak najszybciej zacząć realizować najważniejsze plany i tym samym oczyszczać listę tematów do ogarnięcia.